Pierwsza wizyta trwa 50 minut. Jej celem jest zrozumienie problemu i ustalenie planu, a nie wykonanie za wszelką cenę pełnego badania.

Rozmowa. Zaczynamy od wywiadu: charakter dolegliwości, przebieg ciąż i porodów, operacje, cykl, funkcjonowanie pęcherza i jelit, aktywność fizyczna, życie seksualne w zakresie, w jakim chcesz o tym mówić. To najdłuższa i najważniejsza część wizyty.

Ocena zewnętrzna. Postawa, tor oddechowy, praca przepony i mięśni brzucha, ruchomość miednicy i odcinka lędźwiowego, stan blizn (po cięciu cesarskim, nacięciu krocza, operacjach).

Badanie funkcjonalne dna miednicy. Wykonujemy je wyłącznie za Twoją zgodą i tylko wtedy, gdy jest potrzebne do ustalenia postępowania. Możesz je odroczyć na kolejną wizytę lub z niego zrezygnować, a terapię i tak rozpoczniemy.

Wnioski i plan. Omawiamy, co wynika z badania, ustalamy cele i przekazujemy pierwsze ćwiczenia oraz zalecenia do domu.

Trening mięśni dna miednicy. Podstawa postępowania w nietrzymaniu moczu i obniżeniu narządów. Kluczowe jest nie samo „zaciskanie", lecz nauczenie prawidłowego napinania i, równie ważne, pełnego rozluźniania. Wiele pacjentek napina te mięśnie prawidłowo dopiero po korekcie wzorca.

Praca z oddechem i mięśniami głębokimi. Koordynacja przepony, mięśni brzucha i dna miednicy, także w kontekście powrotu do aktywności fizycznej.

Terapia manualna. Techniki rozluźniające przy nadmiernym napięciu mięśni dna miednicy, bólu miednicy i dyspareunii, praca z tkankami okolicy brzucha, miednicy i lędźwi.

Mobilizacja blizn. Po cięciu cesarskim, nacięciu krocza i operacjach ginekologicznych.

Trening pęcherza i praca z nawykami. Rozkład płynów w ciągu dnia, częstość mikcji, techniki opanowywania parcia naglącego, prawidłowa pozycja przy wypróżnianiu, unikanie parcia.

Edukacja i modyfikacja obciążeń. Podnoszenie dziecka, powrót do biegania i treningu siłowego po porodzie, ergonomia codziennych czynności.

Ćwiczenia domowe. To one decydują o efekcie. Trening mięśni dna miednicy wymaga systematyczności przez kilka miesięcy, a nie tylko podczas wizyt.

Jak się przygotować. Wystarczy zwykła codzienna higiena, bez żadnych specjalnych zabiegów. Warto przyjść w wygodnym ubraniu. Przydatne będą wypis ze szpitala, opisy operacji, wyniki badań i informacja o przyjmowanych lekach, jeśli je masz.

Miesiączka. Nie jest przeciwwskazaniem do konsultacji, ale badanie wewnętrzne zwykle przekładamy. Jeśli termin wypada w tych dniach, po prostu daj znać, a ustalimy zakres wizyty lub zmienimy termin.

Warunki. Wizyta odbywa się w zamkniętym gabinecie, wyłącznie z fizjoterapeutką. Nikt nie wchodzi w trakcie. Rozbierasz się tylko w zakresie potrzebnym do badania i dysponujesz prześcieradłem.

Na czym polega badanie wewnętrzne. Ocena palpacyjna przez pochwę, w jednorazowych rękawiczkach, z użyciem żelu. Sprawdzamy napięcie spoczynkowe mięśni, siłę i wytrzymałość skurczu, zdolność do rozluźnienia, obecność bolesnych punktów oraz ustawienie narządów. Nie używamy wziernika, to nie jest badanie ginekologiczne i nie zastępuje wizyty u ginekologa.

Zgoda i kontrola przebiegu. Przed badaniem tłumaczymy dokładnie, co i po co robimy. Zgodę możesz wycofać w każdym momencie, także w trakcie. Powiedzenie „stop" wystarczy i nie wymaga uzasadnienia.

Czy będzie bolało. Badanie nie powinno być bolesne, choć u części pacjentek, zwłaszcza przy bólu miednicy, dyspareunii lub bliznach, bywa nieprzyjemne albo tkliwe. Prosimy o sygnalizowanie tego na bieżąco, dostosowujemy wtedy technikę lub przerywamy.

Kiedy badania nie wykonujemy. Aktywna infekcja intymna lub układu moczowego, świeże krwawienie, wczesny okres po operacji lub porodzie bez zgody lekarza prowadzącego, brak Twojej zgody. W ciąży zakres badania jest ograniczony i zawsze ustalany indywidualnie.

Osoby niepełnoletnie. Badanie wewnętrzne wykonujemy w obecności opiekuna i tylko przy jednoznacznych wskazaniach.

Czy badanie wewnętrzne jest obowiązkowe?
Nie. To Twoja decyzja. Wiele elementów terapii można rozpocząć bez niego, choć badanie daje najpełniejszy obraz funkcji mięśni.

Czy partner lub bliska osoba może być obecna?
Tak, jeśli tak wolisz.

Ile wizyt będzie potrzebnych?
W nietrzymaniu moczu zwykle 8 do 12 sesji rozłożonych na kilka miesięcy, przy czym efekt zależy przede wszystkim od regularnego wykonywania ćwiczeń w domu. W zespołach bólowych miednicy terapia bywa dłuższa.

Kiedy mogę przyjść po porodzie?
Konsultacja, edukacja, praca z oddechem i delikatne ćwiczenia są możliwe już w pierwszych tygodniach połogu. Pełne badanie wewnętrzne i intensywniejszą terapię zwykle rozpoczynamy po kontroli poporodowej, około 6 tygodni po porodzie, niezależnie od tego, czy był to poród naturalny czy cięcie cesarskie.

Czy fizjoterapia pomoże uniknąć operacji przy obniżeniu narządów?
Trening mięśni dna miednicy zmniejsza nasilenie objawów i jest zalecany jako postępowanie pierwszego wyboru przy niewielkim i umiarkowanym obniżeniu. Nie cofa jednak zaawansowanego wypadania. Przy dużym stopniu obniżenia decyzję o leczeniu podejmuje ginekolog, a fizjoterapia pozostaje wsparciem przed zabiegiem i po nim.

Czy same ćwiczenia Kegla wystarczą?
Nie zawsze. U części kobiet problemem jest nadmierne napięcie mięśni dna miednicy, a nie ich osłabienie. W takich przypadkach dodatkowe napinanie może pogorszyć objawy. Dlatego przed rozpoczęciem ćwiczeń warto ocenić, jaki jest rzeczywisty stan mięśni.

Czy potrzebuję skierowania?
Nie, umówisz się bezpośrednio. Przy krwawieniach, podejrzeniu infekcji lub niejasnej przyczynie dolegliwości kierujemy najpierw do ginekologa lub urologa.