Pierwsza wizyta trwa 50 minut i służy zrozumieniu problemu oraz ustaleniu planu postępowania.

Rozmowa. Pytamy o charakter dolegliwości, przebieg operacji lub leczenia urologicznego, funkcjonowanie pęcherza i jelit, ilość i rodzaj wypijanych płynów, aktywność fizyczną oraz o sferę seksualną w zakresie, w jakim chcesz o tym mówić. To najdłuższa część wizyty.

Ocena zewnętrzna. Postawa, tor oddechowy, praca przepony i mięśni brzucha, ruchomość miednicy i odcinka lędźwiowego, napięcie mięśni pośladkowych i przywodzicieli, stan blizn po zabiegach.

Ocena mięśni dna miednicy. Zaczynamy od oceny zewnętrznej, obserwując pracę krocza podczas napięcia i rozluźnienia. Badanie wewnętrzne (przez odbyt) wykonujemy tylko za Twoją zgodą i wtedy, gdy jest potrzebne do ustalenia postępowania. Możesz je odroczyć lub z niego zrezygnować, a terapię i tak rozpoczniemy.

Wnioski i plan. Omawiamy wynik badania, ustalamy cele i przekazujemy pierwsze ćwiczenia oraz zalecenia dotyczące nawyków.

Jak się przygotować. Wystarczy zwykła codzienna higiena. Warto przyjść w wygodnym ubraniu. Przydadzą się wypis ze szpitala, opis operacji, wyniki badań (USG, badanie moczu, PSA) oraz lista przyjmowanych leków, jeśli je masz. Pomocny jest też dzienniczek mikcji z 2 do 3 dni, jeśli zdążysz go wypełnić.

Warunki. Wizyta odbywa się w zamkniętym gabinecie, wyłącznie z fizjoterapeutą. Nikt nie wchodzi w trakcie. Rozbierasz się tylko w zakresie potrzebnym do badania.

Na czym polega badanie wewnętrzne. Ocena palpacyjna przez odbyt, w jednorazowej rękawiczce, z użyciem żelu. Sprawdzamy napięcie spoczynkowe mięśni, siłę i wytrzymałość skurczu, zdolność do rozluźnienia oraz obecność bolesnych punktów. To nie jest badanie prostaty ani badanie urologiczne i nie zastępuje wizyty u lekarza. Służy wyłącznie ocenie funkcji mięśni.

Zgoda i kontrola przebiegu. Przed badaniem wyjaśniamy dokładnie, co i po co robimy. Zgodę możesz wycofać w każdej chwili, także w trakcie. Wystarczy powiedzieć „stop", bez tłumaczenia się.

Czy będzie bolało. Badanie nie powinno być bolesne, ale przy zespole bólowym miednicy lub nadmiernym napięciu mięśni bywa nieprzyjemne albo tkliwe. Prosimy o sygnalizowanie tego na bieżąco, wtedy zmieniamy technikę lub przerywamy.

Kiedy badania nie wykonujemy. Aktywna infekcja, świeże krwawienie, zaostrzenie hemoroidów lub szczelina odbytu, wczesny okres po operacji bez zgody urologa, brak Twojej zgody.

Czy badanie wewnętrzne jest obowiązkowe?
Nie, to Twoja decyzja. Sporo elementów terapii można rozpocząć bez niego, choć badanie daje najpełniejszy obraz pracy mięśni i pozwala zweryfikować, czy ćwiczysz prawidłowo.

Kiedy zacząć terapię po operacji prostaty?
Najlepiej jeszcze przed zabiegiem. Nauka aktywacji mięśni dna miednicy przed operacją sprawia, że po usunięciu cewnika wiesz już, jak pracować. Po zabiegu ćwiczenia zwykle wprowadza się wkrótce po usunięciu cewnika, zgodnie z zaleceniami operatora, a nie po kilku miesiącach oczekiwania.

Czy nietrzymanie moczu po prostatektomii minie?
U większości mężczyzn kontrola nad pęcherzem stopniowo wraca w ciągu pierwszego roku, a fizjoterapia przyspiesza ten proces i zmniejsza nasilenie objawów. U części pacjentów pewien stopień nietrzymania utrzymuje się mimo terapii, wtedy rozważa się leczenie urologiczne. Nie obiecujemy pełnego wyleczenia każdemu.

Ile sesji będzie potrzebnych?
Zwykle 8 do 12 sesji rozłożonych na kilka miesięcy, przy czym efekt zależy przede wszystkim od codziennych ćwiczeń w domu. W zespołach bólowych miednicy terapia bywa dłuższa.

Czy fizjoterapia pomoże na zaburzenia erekcji?
Może pomóc, jeśli przyczyna jest związana z pracą mięśni dna miednicy lub ich nadmiernym napięciem. Zaburzenia erekcji mają jednak wiele przyczyn, w tym naczyniowe, hormonalne, neurologiczne i psychologiczne, dlatego zawsze zalecamy wcześniejszą diagnostykę urologiczną.

Czy same ćwiczenia Kegla wystarczą?
Nie zawsze. W zespole bólowym miednicy i przy nadmiernym napięciu mięśni dodatkowe napinanie może pogorszyć objawy. Dlatego najpierw ustalamy, czy problemem jest osłabienie, czy przeciwnie, zbyt wysokie napięcie.

Czy potrzebuję skierowania?
Nie, umówisz się bezpośrednio. Przy krwiomoczu, gorączce, podejrzeniu infekcji, bólu o niejasnej przyczynie lub niepokojącym wyniku PSA kierujemy najpierw do urologa.